Bij Rotterdamse gezinnen achter de voordeur

De afgelopen weken deed ik een oproep om gezinnen in Rotterdam te vinden waarbij ik achter de voordeur mag vastleggen hoe ze de corona periode doorkomen. Dat is gelukt en ik heb een selectie gemaakt van gezinnen in 5 verschillende wijken.
Begin mei startte ik in Rotterdam-Noord bij een Hollandse moeder met 3 zoons, waaronder een van 3. Een week later mocht ik mee kijken bij een Afghaans gezin in Kralingen-Crooswijk en werd ik warm ontvangen  vers gemaakte soep en watermeloen tussen de middag. Eind mei bakte ik koekjes mee met Jip en Julia in Kralingen, die ze uitdeelden in de straat en zag ik hoe de gezinsleden tussen de online lessen door op hun dakterras tegen elkaar boksen. Begin juni was ik welkom bij een Kaapverdiaans gezin in Delfshaven waar ze gebruik maakten van leenlaptops van de school en waar hun oma was gestrand in Nederland en niet meer terug kon reizen dus zolang bij hen logeerde op de kamer van de oudste. Ik werd met open armen werd ontvangen en hoorde alle verhalen over de buurt BBQ’s waar met elkaar gedanst wordt en die nu niet door gingen. Ik kreeg tips mee voor mijn krullen en een tester van een haarproduct van de toko. Ik sloot half juni af bij een Nederlands-Surinaams gezin in Rotterdam-Zuid met 4 kinderen. 2 Jongens en 2 meisjes, een tweeling van 3. Hun ouders zijn allebei leraar en gaven om de beurt les vanuit huis. Iedere dag videobelden de kinderen met opa en oma. Tijdens de lunch mochten ze even mijn camera uitproberen. 


Heropening Basisscholen

Vanochtend legde ik voor stichting Droom en Daad in verschillende wijken in Rotterdam vast hoe de basisscholen gedeeltelijk weer open gingen. De meeste lessen stonden in het teken van het weer aan elkaar wennen en praten over hoe iedereen de acht weken thuiswerken had ervaren. De leerlingen kwamen via speciale routes de school binnen en de tafel opstellingen waren per lokaal aangepast. Ook het lokaal van groep 7 werd door meester Marco volop versierd en er werd een kletsmuur gemaakt waarin de twee helften van de klas om de beurt met elkaar kunnen communiceren, een soort whatsapp met vertraging! De gymles werd gehouden in het dichtstbijzijnde park. De foto’s zullen uiteindelijk gebundeld worden tot een selectie die tegen het einde van het jaar gepubliceerd zullen worden door stichting Droom en daad in een nader te bepalen vorm. Morgen ga ik weer op pad! 


anderhalvemetersamenleving


In 2017 nam ik deze foto op het mistige strand van Higgins Beach in Maine. Door de zeevlam zag je geen hand voor ogen en was het zicht niet meer dan 3 a 4 meter. Door het wolkenachtige landschap verplaatste ik me gedesoriënteerd door het onzekere landschap. Soms kwam ik op plekken waar ik alleen leek te zijn en niemand kon zien, wetende dat er in die ‘wolk’ samen met mij nog honderden andere strandgangers op het strand liepen. Het beeld deed me de laatste dagen doen denken aan de anderhalve meter samenleving.

We zijn met zijn allen op dat strand, maar er is wel de zichtbare en voelbare afstand. Soms is de afstand zelfs zo groot dat het lijkt alsof je niemand ziet, en er misschien alleen voor staat. Maar er zijn altijd andere mensen om je heen waar je je mee kunt verbinden, ook op afstand. Volg mij voor mijn dagelijkse updates de komende tijd op facebook en instagram/naomimodde. 

Using Format